Home
Waarom?
Hoe?
Nieuwste info
Nieuwsbrief
Vragen/Antwoorden
Abhaya Home
Tekstarchief
Foto-archief
Adressen
Contactformulier

Nieuwste info



Father Nathan op bezoek in BelgiŽ !

Na een bezoek van drie weken aan BelgiŽ is Father Nathan op 3 oktober teruggekeerd naar India.
Drie drukke weken, met een uitgebreid programma, maar ook en vooral twee "ontmoetingsmomenten" voor
alle peters, meters, sponsors en belangstellenden in het algemeen.
Het waren unieke gelegenheden voor een persoonlijke ontmoeting met Father Nathan en om uit de eerste hand
informatie te krijgen uit India, over de projecten en het welzijn van de gesponsorde kinderen.

Op de pagina "Nieuwsbrief" vind je een complete fotoreportage met een aantal hoogtepunten van dit bezoek
(klik op de knop "Nieuwsbrief" in de menubalk links.
 

Father Nathan bezocht onder andere de Vrije Basisschool Sint-Jozef in Lochristi.
Een "selfie" met Father Nathan vinden deze kinderen "keitof".

 

Abhaya India op de Wereldmeerdaagse in Brasschaat

Van 7 tot 22 februari vond in Brasschaat voor de tiende keer de Wereldmeerdaagse plaats.
Ook Abhaya India was daar andermaal present..

In totaal werd het evenement bezocht door ruim 6.000 scholieren uit Brasschaat zelf en de hele regio Noorderkempen.
De Wereldmeerdaagse
is in de eerste plaats een educatief project, gericht op de eerste graad van het secundair onderwijs,
zeg maar de 13- en 14-jarigen. Een saaie les of droge uitleg werd hier vervangen door een interactieve totaalbeleving,
die de jongeren inzicht gaf in de problemen en hoe we kunnen werken aan een meer leefbare wereld in de toekomst.

In een veertigtal visueel aantrekkelijke doe-stands konden leerlingen zich inleven in de leefwereld van jongeren in het Zuiden,
voerden ze opdrachten uit in groepjes van drie of vier en zochten samen naar oplossingen.
Er waren in het weekend ook twee bezoekmomenten voorzien voor het grote publiek en ook daarvoor was de opkomst een succes.

De begeleiding van de doe-opdrachten in de verschillende stands gebeurde door medewerkers van de betrokken organisaties
en/of ervaren vrijwilligers. In totaal werkten 370 vrijwilligers mee om het geheel in goede banen te leiden.
Net als de vorige keer was Abhaya India vzw ook nu weer met een stand aanwezig op deze Wereldmeerdaagse.
Meerdere peetouders begeleidden de didactische activiteit in onze stand.
Het interactief spel met de leerlingen verliep zeer vlot en gaf hen de gelegenheid meer te leren over het kastenstelsel in India.
Geuren en kleuren trokken daarbij de aandacht, maar de strijd tegen onrecht was op zich een beklijvende ervaring en zette
zowel de leerlingen als de volwassenen aan tot actie.

De organisatie en de opstelling van de standen was erg verbeterd tegenover de vorige edities en we mogen gerust van een
professioneel uitgewerkt project spreken.
Velen waren erg geÔnteresseerd in het hele opzet, lieten dit ook blijken en toonden zich meteen bereid om zich ook voor een 
volgende editie in te zetten. De appreciatie bij leerlingen en leerkrachten was dan ook een dankbare feedback na al het werk
dat er voor dit evenement werd verzet.

Na afloop werd de hele opstelling gedemonteerd en verhuisd naar Boom voor een gelijkaardige Wereldmeerdaagse
van 6 tot 16 maart. Daar werden ook nog eens 4.000 jongeren mee bereikt.
 

De stand van Abhaya India. Leerlingen komen in groepjes om hun opdracht uit te voeren.
Hier leren ze bijvoorbeeld een en ander over het kastesysteem
.
 

Hier geeft Brigitte, die zelf een Abhaya-meter is, uitleg aan een gropeje kinderen.



Abhaya India op de Dorpsdag in Brasschaat, zondag 4 september

De eerste zondag van september is het traditioneel "Dorpsdag" in Brasschaat.
Die Dorpsdag is telkens een enorme publiekstrekker en zo ook dit jaar.
Sinds vele jaren is ook Abhaya India daar aanwezig. Dat gebeurt in samenwerking met de GROS
(de Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking) van Brasschaat, die daar telkens een

groepsstand organiseert en o.a. zorgt voor een hele reeks optredens met muziek en dans uit de
verschillende ontwikkelingslanden, een hapjesbar met proevertjes uit deze landen (waaronder Indische hapjes),
allerlei animatie voor kinderen, enz.
De individuele ontwikkelingsprojecten kunnen zich tegelijkertijd voorstellen aan de hand van fotopanelen.
Het succes van een dergelijk evenement staat of valt met het weer en wat dat betreft mochten we niet klagen.
Niet te warm, niet te koud, droog en af en toe de zon erbij ... precies goed om een massa volk op de been te brengen.
Hieronder enkele sfeerfoto's.

 

De hapjestoog: proevertjes met smaken, geuren en kleuren uit verre, vreemde landen.
 

 Boliviaaanse dansgroep in prachtige klederdracht.
 

Indische dansen, uitgevoerd door moeder en dochter.


Abhaya India op de Eco-Expo in Lochristi, 17 en 18 september

Het weekend van 17 en 18 september stond in Lochristi helemaal in het teken van duurzaamheid en ecologie.
De Eco-Expo is een jaarlijks terugkerend evenement, waar alles aan bod komt dat van ver of nabij met dit thema te maken heeft.
De GROS, voluit Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking, is daar al elke keer aanxezig gewxeest met
een groepsstand. Zo ook Abhaya India, als lid van deze GROS.
Ontwikkelingssamenwerking in de 21ste eeuw is, anders dan vroeger, gericht op duurzame ontwikkeling.
De activiteiten van onze projecten volgen helemaal deze lijn.
Vandaar dat de aanwezigheid van de GROS op een Eco-Expo zinvol is.
Zoals de vorige jaren bood de Eco-Expo andermaal de kans om de bezoekers te tonen wat er allemaal leeft in
Lochristi op het vlak van ontwikkelingssamenwerking en informatie te verstrekken over de diverse projecten.
Als blikvanger verkochten we potjes met kruiden en eetbare planten, waarvan de opbrengst ten goede komt  aan de
diverse meewerkende projecten.
Zoals gebruikelijk geven we nog enkele foto's ter illustratie ...
 

Stand van de GROS. Links en rechts de tafels met kruiden en eetbare plantjes, verkocht ten bate van de projecten.
 

Schepen Janine Stadeus, bevoegd voor ontwikkelingssamenwerking, trok ook een GROS t-shirt aan en kwam ons
een hart onder de riem steken.
 

De GROS-medewerkers op de foto met burgemeester Yves Deswaene van Lochristi. Uiterst links en rechts
Kathelijne en Marc van Abhaya India.
 

Kathelijne geeft toelichting over Abhaya India aan de and van ons fotopaneel.


Benefietconcert voor Abhaya India in Gent op 19 december

Een zo goed als uitverkochte zaal, wat kan men meer verlangen!
Neem twee internationale solisten en een uitstekend koor, dat staat garant voor en gevarieerd
programma en muzikaal vuurwerk.
Zij verzorgden op 19 december een eindejaarsconcert, ten voordele van Abhaya India.

Peter Ritzen is een internationaal pianovirtuoos uit Vlaanderen, die sinds 30 jaar in Taiwan en China woont en werkt
en inmiddels al zowat alle grote podia van de wereld bespeeld heeft. Behalve concertpianist is hij ook actief
als componist en dirigent. Voor hem was het een korte terugkeer naar zijn roots, tussen een gevulde agenda, die
hem de komende maanden nog naar de Verenigde Staten, Japan, Canada en Nieuw-Zeeland voert.

Boris Baraz is van Russische origine en emigreerde begin van de jaren tachtig naar West-Europa, van waaruit hij
een internationale carriŤre uitbouwde als eminent cellist. In die tijd verbleef hij enige tijd in Gent, waar hij ook
Peter Ritzen leerde kennen en samen met hem tal van pianokwintetten uitvoerde. Boris Baraz is tegenwoordig
eerste gastsolist bij het London Philharmonic Orchestra en professor cello aan conservatoria in Parijs en ItaliŽ.

Het koor Vivente Voce, onder leiding van Jeroen Keymeulen vierde dit jaar zijn 25-jarig bestaan en evolueerde in die
tijd tot een prima koor, dat in 2011 de uitmuntendheidsgraad behaalde  op de provinciale koorzangtornooien. 

Op het programma werk van Liszt, Bach, Debussy, Grieg, Lauridsen, Brahms, Forrest en Mendelsohn,
met afwisselend het koor en de beide solisten, apart of samen.
Conclusie: een gedenkwaardige muzikale avond, waarover nog lang zal nagepraat worden.
En, niet te vergeten, extra inkomsten ten voordele van ons Abhaya Home project.
Een paar foto's ...
 

Kathelijne verzorgde de inleiding bij het concert en gaf ook uitleg over Abhaya India.
 

Einde van het concert, met een langdurig applaus voor Peter Ritzen, Boris Baras, Jeroen Keymeulen en zijn koor
Vivente Voce.



Druk bezochte Abhaya-infonamiddag Brasschaat

Zondag 22 februari, onze infonamiddag in Brasschaat, intussen uitgegroeid tot een jaarlijkse traditie.
Over een paar maanden bestaat Abhaya India vzw tien jaar en dus mocht het een extra feestelijke editie worden,
vonden we. Met als extra dus de uitvoering van Indische dansen door de dansgroep van Maya Sapera.
Met 10 danseressen brachten zij een wervelende uitvoering van traditionele Indische dansen uit verschillende regio's
en daar bovenop een aantal meer hedendaagse Bollywood-nummers.
Voor de gelegenheid waren we ook teruggekeerd naar onze vertrouwde vroegere locatie in het Berkenhof,
waar we over een groot podium kunnen beschikken en ook betere projectiemogelijkheden hebben.
 

Een volle zaal ... beter kan het niet.

Er was veel volk opgekomen. Onze zaal was helemaal volzet met peters, meters, sympathisanten en ook
heel wat nieuwe gezichten. Dat leverde meteen ook weer een aantal nieuwe peterschappen op.
Zoiets doet deugd, want we zijn nu volop peters en meters aan het zoeken voor de met HIV-besmette (wees)kinderen,
die in het nieuwe Abhaya Home zullen opgevangen worden.
Nieuwe peters en meters zijn dus nog altijd zeer welkom!

Dank hierbij ook aan de hele ploeg medewerkers, die voor en achter de schermen dit hele evenement
in goede banen geleid hebben. Zonder hun vrijwillige inbreng zou dit allemaal niet mogelijk zijn.

Hieronder nog enkele foto's van het optreden van Maya Sapera en haar dansgroep.
 

Van wit ...
 

... over kleurijk ...                                                                                                                            (Foto Geert Van Daele)
 

... een wervelend dansspektakel.



Bezoek aan onze Abhaya-projecten in India: juli/augustus 2014

"En doe vele groeten aan alle leden van het Abhaya-team, de peters en meters, onze sponsors en allen
die Abhaya India een warm hart toedragen. We zijn hun ontzettend dankbaar".

Met deze woorden nam Father Nathan afscheid van ons, toen we (helaas) weer huiswaarts moesten.

Het was van 2010 geleden dat we nog een bezoek gebracht hadden aan onze projecten in India en dus
tijd om er weer eens heen te reizen. Voor een evaluatie van de bereikte resultaten, om te horen en te zien
waar nu de dringendste noden liggen en te overleggen hoe we eraan kunnen werken.
En om de kinderen terug te zien natuurlijk. Ze maken het allemaal uitstekend.
Er zijn inmiddels vele nieuwe kleintjes bijgekomen. De anderen, wat zijn ze groot geworden. Vier jaar maakt een
enorm verschil in een kinderleven. De kleinsten van toen zijn nu flinke jongens en meisjes.
De groteren van toen zijn bijna volwassenen. Ze zitten nu in de laatste jaren van het middelbaar onderwijs,
sommigen volgen intussen hoger onderwijs of zijn afgestudeerd en hebben al een goede job gevonden.
Er zijn onderwijzers en onderwijzeressen bij, technici, ambtenaren, verpleegsters, ... en dan besef je ten volle
hoe zinvol het is deze kinderen te steunen.

Het is ook uitkijken om al die fijne mensen terug te zien die we in de loop van onze vorige bezoeken hebben
leren kennen en die zich elke dag opnieuw inzetten voor een maximale ontplooiing van de kinderen.
"Onderwijs is zoveel meer dan hersenen vullen met kennis," zegt Father Nathan.
 

Een hele school staat ons op te wachten bij onze aankomst, allemaal perfect in de rij (ondenkbaar bij ons).
 

Studerende kinderen in Maski.


En dus rotsen we wekenlang doorheen het hele gebied. Enkel de districten Bellary, Raichur en Koppal, waar onze
projecten gelegen zijn, beslaan een oppervlakte van ruim 24.000 km2 (ter vergelijking: BelgiŽ is 30.500 km2 groot).
De meeste verplaatsingen doen we per jeep, want de wegen zijn vaak abominabel slecht. Je denkt dan soms:
"Het is maar 30 kilometer ver", maar het kost je wel twee uur hotsen botsen en tussen de ergste putten
door slalommen. We hebben het er graag voor over, want telkens wacht ons een hartverwarmend onthaal,
in de scholen, in de dorpjes, op de missies, ...
Het is haast een vast ritueel, de kinderen staan ons op te wachten, we krijgen een enthousiast welkomstceremonieel
compleet met bloemenkrans en een rode stip op het voorhoofd. De kinderen voeren dansjes voor ons op
en we delen gul pennen, balonnen en snoepjes uit. Ook voor hen is het op deze dag een beetje feest.
 

Overal delen we pennen, snoepjes en balonnen uit.
 

En zelfs met een simpel balonnetje kan de pret niet op.


Een van de hoogtepunten van onze trip was het bezoek aan ons project voor HIV-besmette kinderen.
In afwachting van de voltooiing van het voorziene Abhaya-home (waar we 50 kinderen zullen kunnen opvangen)
is er al heel wat gebeurd. Zusters uit Bangalore (waar hun orde een groot project voor HIV-besmette kinderen
heeft - maar dat is wel 350 km van Bellary) zijn nu al actief in onze regio. Zij zullen instaan voor de dagelijkse
leiding van het Abhaya-home.
Hun eerste opdracht was de ergste noden in het omliggende gebied op te sporen, m.a.w. HIV-besmette
kinderen te lokaliseren. Dit is niet vanzelfsprekend, want veel wordt verborgen gehouden voor buitenstaanders.
Anderzijds worden deze kinderen vaak verstoten door hun omgeving en hun eigen familie. Ze hebben
geen ouders meer of hooguit een zwakke moeder, die zelf HIV-besmet is.
Bij hun zoektocht kwamen ze zulke schrijnende gevallen tegen, dat er eigenlijk niet langer kon gewacht worden.
Dus werd voor de zusters een groot huis gehuurd, waar ze nu al een aantal kinderen opvangen, in afwachting
dat het Abhaya-home klaar is. We zijn de kinderen en de zusters gaan opzoeken. Lieve zusters, vrolijk spelende
en zingende kinderen, die hier nu een bijna normale jeugd kunnen beleven.
De zusters kennen ook de weg om aan de nodige medicatie te geraken voor de kinderen. De overheid stelt die
gratis ter beschikking, maar zoals met veel zaken in India, je moet weten hoe je toegang krijgt tot die hulpprogramma's.
De taak van de zusters is complex en gaat veel verder dan het opvangen en verzorgen van deze kinderen.
Ze werken er ook aan om de kinderen te leren omgaan met hun ziekte, om ze opnieuw zelfvertrouwen bij te
brengen. In hun eigen omgeving werden deze kinderen gemeden, misprezen, als minderwaardig beschouwd.
Zelfs van eigen familie kregen ze te horen dat ze zouden sterven ...
Om dit opnieuw recht te zetten is veel liefde nodig, ervaring en veel tijd. We hebben met eigen ogen kunnen
zien dat deze zusters dat kunnen.
 

De zusters en de HIV-kinderen voor het huis waar ze nu al opgevangen worden.


We zijn uiteraard ook onze blinde kinderen gaan opzoeken in Bellary. Ze maken het allemaal uitstekend.
Hun vroegere blinde leraar heeft helaas moeten afhaken om gezondheidsredenen, maar intussen is al
een nieuwe leraar aan de slag. Zo krijgen ze toch elke dag les. Braille, uiteraard, maar evengoed rekenen
lezen, en nagenoeg alle zaken die andere kinderen van hun leeftijd te leren krijgen. Het valt op hoe ze zich
veel beter dan vroeger uit de slag trekken en hun zelfvertrouwen.is enorm toegenomen. We herinneren
ons nog hun eerste moeizame pogingen om de weg te vinden met hun blindenstok. Dat gaat nu echt vlot.
 

Father Nathan met Deeraj en Malika, broer en zus, twee van de blinde kinderen die via Abhaya India gesteund worden.


We eindigen waar we begonnen, bij Father Nathan. Sinds kort heeft hij een nieuw adres, in Sirwar.
Het is in India gebruikelijk dat de Fathers om de vijf jaar een andere functie krijgen. Zo heeft hij twee
termijnen in Bellary achter de rug en nu is het dus Sirwar geworden, voor een deel zijn eigen keuze.
"Ik sta nog het liefst van al temidden van de mensen die mijn hulp het meeste nodig hebben", zegt hij.
Sirwar hadden we vroeger al een paar keer bezocht en telkens was ons de extreme armoede van de
bevolking opgevallen. Dit is een plek waar je liefst niet wilt wonen, dat gevoel geeft het.
Ook het onderkomen van Father Nathan is meer dan bescheiden, om het zacht uit te drukken.
Zelf zit hij alvast vol plannen om van Sirwar iets te maken. Er is een school, waar nog heel wat
werk aan de winkel is, er moet een kindertuin komen, ... het zijn maar enkele van de zaken waar hij al
aan denkt. Van daaruit zal hij ook de komende jaren de coŲrdinatie van onze projecten verzorgen.
 

Een onvoorstelbaar en ontroerend welkom door de schoolkinderen van Sirwar.
 

Bezoek aan een familie, waarvan kinderen via Abhaya India gesponsord worden. Een traditionele verwelkoming,
compleet met bloemenkransen en een rode stip op ons voorhoofd.


En dan is het voor ons tijd om weer te vertrekken. Weggaan is altijd wat jammer, maar na alles wat we
de afgelopen weken meegemaakt en gezien hebben, keren we terug met een goed gevoel en hoop voor
de toekomst.
"Wanneer komen jullie terug?" De kinderen vragen het, de Fathers en al die andere mensen die we
ontmoet hebben. Wanneer, dat weten we nog niet, maar dat we terugkomen staat vast!
 

Schoolkinderen wuiven ons uit. Tot ziens, we komen terug, dat staat vast.


Dit is een eerste, kort verslag van onze belevenissen in India de voorbije zomer.
Maar er komt uiteraard meer, o.a. in onze volgende nieuwsbrieven.
We hebben een oogst van alles samen ongeveer 4.000 foto's, uren video-opnamen voor een nieuwe film
en genoeg stof voor een nieuw boek. Binnenkort meer dus.
 

Deze foto is bijna een samenvatting van wat Abhaya India doet: hoop brengen voor al deze kinderen.
 



Nieuws uit India over het Abhaya Home

Het is nog even (met ongeduld) wachten op de officiŽle bouwvergunning om aan de slag te kunnen gaan,
maar intussen wordt er niet stilgezeten.
Het rotsachtige terrein, waarvan men eerst beweerde dat het eigenlijk landbouwgrond was (terwijl er zelfs
nauwelijks onkruid kan groeien), mag alvast geŽgaliseerd worden. Dit is een enorme karwei, waarvoor dan ook
de grote middelen moeten ingezet worden.
In afwachting van de start van de eigenlijke bouwwerken is alvast de "eerste steen" klaar, die door de bisschop
van Bellary ingezegend werd.
 

Het bouwterrein is rotsachtig en heuvelend en moet dan ook eerst geŽgaliseerd worden vooraleer
het bouwen kan beginnen. Het inzetten van zwaar materieel, zoals deze Caterpillar graafmachine,
is daarbij onmisbaar. Je ziet duidelijk dat dit een dorre plek is en geen landbouwgrond.
 

Father Nathan, samen met de zusters, bij "onze" eerste steen.


Het Abhaya Home wordt stilaan meer concreet

Er is al heel wat over gezegd, Father Nathan is ervoor naar BelgiŽ gekomen en wat eerst nog maar een idee was, begint alsmaar meer vorm te krijgen.
We hebben intussen ook al een eerste ontwerp. Het is nog geen definitieve versie, want omwille van de eisen van de Indiase overheid
moet er nog een en ander bijgestuurd worden, maar het geeft toch al een goed beeld van waar we naartoe willen.
Voor de realisatie van dit project zijn aanzienlijke extra middelen nodig.
Elke gift hiervoor is dan ook meer dan welkom en, ter herinnering, elke gift van Ä 40 of meer is fiscaal aftrekbaar.



Een paar toelichtingen ...
Links komt een slaapvleugel voor de jongens, rechts voor de meisjes.
Aan beide kanten komt ook een sanitair blok. Het halfronde gedeelte
bovenaan op het plan is een open ruimte, bestaande uit een afdak, dat
gedragen wordt door kolommen. Daar wordt gegeten. De keuken geeft
uit op deze ruimte.
Links en rechts zie je een "box room". Dat is het lokaal waar de
kinderen hun koffer met persoonlijke spullen bewaren.
Het gestippelde gedeelte in het midden is ook een open ruimte, eigenlijk
een binnentuin. Aan de voorzijde (onderaan op het plan) is de ingang,
met een wachtruimte, een kamer voor de toezichters en aan de andere
zijde een studielokaal (de kinderen zullen school lopen in de omgeving).
Op de verdieping komen twee logeerkamers.
Voor wie het graag allemaal op een groter formaat ziet :
hier klikken


In India verrijst straks het Abhaya Home ...

Hieronder de tekst van een artikel dat kort geleden verschenen is in het zomernummer van het blad "9080" en waarin uitgebreider wordt ingegaan op het hoe en waarom van het Abhaya Home.

Beeld je dit even in: je word geboren ergens in een klein dorpje in het binnenland van Zuid-India als zoveelste kind in het gezin van een arme boer. Op het eerste gezicht ben je een normale, gezonde baby. Alleen, je bent besmet met het HIV-virus. Je moeder ook, maar die heeft het ook nog maar pas vernomen. Je vader is een paar maanden geleden gestorven, aan AIDS.
Dat zit zo: een kleine boer met een lapje grond hangt bijna helemaal af van de magere opbrengst ervan om zijn gezin eten te geven. Maar deze streek is droog en dor. Zelfs tijdens het moessonseizoen valt er vaak nauwelijks regen. Dan mislukt de oogst en is er nauwelijks eten. In het beste geval kunnen de ouders af en toe enkele dagen aan de slag als dagloners op de velden van rijke boeren, die grote stukken geÔrrigeerde grond bezitten. Het loon is laag, maar het helpt om het gezin nog net te laten overleven.
Er is ook geen alternatief, in deze streek is geen industrie, waar ze mensen nodig hebben.
Naar het schijnt is er ver weg in de stad wťl werk te vinden. Dus trekt de man daar naartoe, voor maanden van huis. Het werk, dat valt tegen. Velen zijn naar de stad getrokken in de hoop op een beter leven en de werkgelegenheid is er ook beperkt. Bovendien, wie niet kan lezen of schrijven krijgt alleen de laagste, slecht betaalde karweien. Het leven ver van huis is al even hard. En dan gaat het fout. Na een kort avontuurtje met een vrouw is de man HIV-besmet. Weet hij veel, dingen als HIV en aids en zo, daar spreken ze niet over in het dorp.
Eens terug thuis raakt zijn vrouw al snel weer zwanger, maar tegelijk ook besmet met het virus. En de baby, ja die is ook seropositief.
Naar een dokter gaan doen ze hier niet gauw. Weet je wel wat dat kost, een dokter, en er is al zo weinig geld. Als ze dan uiteindelijk toch moeten gaan is het vaak al veel te laat.
Nu staat de vrouw er alleen voor, zelf HIV-patiŽnte, met een stel kleine kinderen en het jongste is ook besmet. En eens dat geweten is worden ze allemaal gemeden als de pest. Het zou wel eens besmettelijk kunnen zijn.

Wat denk je? Overdreven, dit verhaal? Een alleenstaand geval?
Weet dan dat er alleen al in de Indiase deelstaat Karnataka, waar Abhaya India actief is, naar schatting 11.000 kinderen leven met HIV/aids. Tussen 2007 en 2010 stierven bijna 300 jonge kinderen aan AIDS. Karnataka zit daarmee in de top drie van alle Indiase deelstaten, een triest record.

We kunnen er iets aan doen en we moeten er iets aan doen!

Kathelijne Ritzen, voorzitter van Abhaya India, vat het zo samen: ďToen we in 2005 van start gingen met de vzw Abhaya India, richtten we ons aanvankelijk vooral op peterschappen, financiŽle adoptie. Armoede en analfabetisme gaan hand in hand en de enige uitweg uit deze vicieuze cirkel is opleiding, zorgen dat kinderen naar school kunnen, een beroep leren, een diploma behalen en zo een waardige plaats in de maatschappij kunnen verwerven. Dat is nog altijd een essentiŽle taak en dank zij deze peterschappen kunnen we nu ongeveer 300 kinderen een toekomstperspectief bieden. Al snel kwam daar een tweede pijler bij. Tijdens onze studiebezoeken aan de projecten stelden we vast dat er ook heel wat noden waren op het vlak van infrastructuur, om de leefomgeving van de kinderen te verbeteren. Dankzij extra inkomsten uit giften en sponsoring konden we scholen uitrusten met sanitaire voorzieningen zoals toiletten en douches. We gingen zorgen voor betere drinkwatervoorziening, herstelling van schoolgebouwen, uitrusting van klassen, er kwam een speciaal project voor blinde kinderen, enz. Dit alles in overleg en onder impuls van onze algemene coŲrdinator ter plaatse, Father Nathan.Ē

En nu is er dus de AIDS/HIV-problematiek. 
 
Bij ons vorige bezoek aan India, in 2010, bezochten we op een dag ergens in het noorden van Karnataka een tehuis voor AIDS-weeskinderen. Het was een heel nieuwe ervaring. Deze kinderen, die hun ouders verloren en zelf besmet zijn met het HIV-virus, bleken helemaal niet zielig, zoals je misschien zou denken. We maakten er kennis met vrolijk spelende kinderen, die voor ons liedjes kwamen zingen en dankzij de goede zorgen van de plaatselijke zusters een bijna normale jeugd kunnen beleven. Schitterend werk doen die zusters daar.
En toen kwam kort geleden de vraag van Father Nathan: ďEr bestaat in de wijde omgeving van Bellary geen enkele opvang voor met HIV besmette weeskinderen en daar zou echt iets moeten aan gedaan worden Ö en of we dat zagen zittenĒ. Zo ontstond het idee van een ďAbhaya HomeĒ. Dat idee wordt intussen in detail uitgewerkt, budgetten worden opgemaakt en binnenkort krijgen we de eerste bouwplannen te zien. Een groep zusters uit Bangalore, die ervaring hebben met de opvang van AIDS-kinderen is al bereid gevonden het opvangtehuis te leiden. Nu komt dus het grote werk, dit alles in de praktijk omzetten. Een meerjarenproject en tot nu toe tevens het grootste in de geschiedenis van Abhaya India.
De eerste fase is het gebouw realiseren en wat er verder aan infrastructuur nodig is.
Aansluitend zullen we voor de opgevangen kinderen een peterschapsactie opzetten, maar dat zal pas naar eind 2013 concreet worden.

Je zal begrijpen dat voor dit alles aanzienlijke middelen nodig zijn. Mede daarom hebben we  Father Nathan deze zomer uitgenodigd naar BelgiŽ en zijn bezoek staat dan ook grotendeels in het teken van dit ďAbhaya HomeĒ en het inzamelen van extra middelen die hiervoor nodig zijn.
HIV-besmetting is geen doodvonnis. Mits een volgehouden medische behandeling kunnen deze kinderen een bijna normaal leven leiden. Bij voorbaat hartelijk dank aan allen die ons hierbij willen steunen. Elke euro is meer dan welkom en, zoals altijd, omdat onze hele organisatie met vrijwilligers gebeurt, gaat elke euro ook integraal naar het project. Voor giften vanaf Ä 40 kunnen we ook een fiscaal attest afleveren.
 

Na de rampzalige overstromingen in 2009 heeft Abhaya India voor de meest getroffen gezinnen, die alles kwijt waren, nieuwe huisjes gebouwd.
En, aansluitend op ons verhaal: de vrouw op de foto heeft haar man verloren aan AIDS en is zelf HIV-positief.




Lezenswaardig en bekijkenswaardig

Van ons bezoek aan de projecten in India begin 2007 brachten we andermaal een overvloed aan videomateriaal mee
en inspiratie voor een nieuw boek. De film op DVD en het boek zijn nu verkrijgbaar.
 

Het boek : Namaskaara India

Vrij vertaald : "Gegroet India". Geen dagboek of reisverhaal, maar een collage van indrukken, ervaringen en wetenswaardigheden.
Een confrontatie van onze westerse ideeŽn met de Indiase cultuur en maatschappij, gekruid met anekdotes, belevenissen, commentaar,
kritiek waar nodig en een vleugje humor. Onmisbare lectuur voor wie, net als wij, wil trachten India een beetje te begrijpen.
Formaat A4, 94 blz., talrijke foto's. Prijs Ä 20 (inclusief verzendkosten).

De film op DVD

Een boeiend beeld van het leven in de streek van Bellary (de stad) en Harapur en Maski (het platteland).
Beelden ook van de projecten zelf, inclusief Nava Jeevana, waar nu het project voor blinde kinderen opgestart is en van de sloppenwijk
Saint Mary's Street, waaruit inmiddels ook al een hondertal straatkinderen via Abhaya India opgevangen worden.
Duur : 42 minuten. Prijs : 15 Ä (inclusief verzendkosten). 

Hoe bestellen ?   

Door storting van het bedrag op de bankrekening 001-6416300-20 (IBAN: BE28 0016 4163 0020 - BIC: GEBABEBB)
van Abhaya India vzw, met vermelding "Boek" of "DVD".
Zoals altijd gaat de opbrengst naar onze projecten.